Pahaplos na gumapang ang aking mga kamay. Dinama ko ang bawat umbok, kurba at hugis ng kanyang hubad na katawan.
Hinila niya ako paibabaw sa kanya. Saglit na nagtama ang aming mga mata bago nagtagpo ang aming mga labi. Nagsalo kami sa isang matamis na halik habang ang mga kamay niya ay hinaplos at dinama rin ang aking kahubdan.
Idinampi ko ang aking mga labi sa makinis niyang balat. Una sa kanyang leeg na kung saan sinimsim at dinilaan ko ang kanyang magkahalong bango at tamis. Dinilaan ko rin at sinakmal-sakmal ang kanyang malapad at maskuladong balikat. Pagkatapos, dahan-dahang bumaba ang aking bibig sa kanyang matipunong dibdib. Hindi lang simsim at hagod ang aking ginawa kundi kinagat-kagat ko pa, sinundot-sundot at sinipsip ang dalawang mumunting korona.
Napapaigtad siya sa aking ginagawa. Hindi malaman kung saan ibabaling ang ulo habang nakapikit at napapakagat-labi. Mahigpit ang pagkakakapit niya sa aking likod.
Dumako ako sa kanyang tiyan. Hinalikan ko at nilaro-laro ang kanyang pusod. Mahigpit niya akong hinawakan sa balikat at itinulak pababa. Nalanghap ko ang tila nakalalasing na aroma ng kanyang pagkalalaki. Hawak ang aking ulo, ipagdiinan niya ako pasubsob sa kanya. Naging masunurin ako at masigasig ko siyang pinaglingkuran.
Impit ang kanyang mga ungol. Napapasabunot siya sa aking buhok. Naramdaman ko ang pangangatal ng kanyang katawan habang patuloy ako sa pagsibasib.
Hinila niya ako pataas at muli kaming naghalikan. Higit na mariin, maalab. Marahas ang haplos at pisil ng kanyang mga palad habang nagkikiskisan ang aming mga kaangkinan.
Pagkatapos, pinahiga niya ako at siya naman ang pumaibabaw sa akin. Punumpuno ng pagnanasa niya akong hinalikan sa leeg… sa braso… sa balikat. Napapasinghap ako sa bawat dampi at hagod ng kanyang bibig. Sinipsip niya rin at kinagat-kagat ang aking dibdib. Hinimas niya at pinaglaruan ang aking kaantigan. Nag-ibayo ang aking pagngangalit. Bumaba siya at naramdaman ko ang kanyang mainit na bibig. Napakagat-labi ako. Napaliyad. Napakapit.
Maya-maya, ipinatong niya ang aking mga binti sa kanyang balikat. Naramdaman ko ang kanyang pagtutok at dahan-dahang pag-ulos. Napapitlag ako subalit pilit niya akong pinayapa sa pamamagitan ng mga halik. Unti-unti niya akong sinundol. Masakit ang bawat pagpupumilit subalit tiniis ko hanggang mapagtagumpayan niya akong malupig.
Kapwa kami naglulumiyad habang pinagsasaluhan namin ang pag-iisang katawan. Ilang sandali pa, bumilis ang kanyang mga galaw sabay sa pagbilis ng kanyang paghinga. Napayakap siya sa akin nang mahigpit. Napaungol at nanginig sabay sa pagsirit ng kaganapan ng aming pagniniig.
Pagkalipas ng ilang sandali ay bumangon siya. Muli niya akong pinaglaruan. At nang ako ay handa na, iginiya niya ako upang tuklasin ko rin ang kanyang kaibuturan. Kakaiba ang init na aking nadama habang saklot niya. Higit lalo nang ritmiko siyang magtaas-baba. Parang idinuyan ang aking kaluluwa. Para akong susulak at sasambulat.
Nakapikit si Diego. Tila nilalasap ang magkahalong kirot at ginhawa ng aming pag-uugnay.
Maya-maya pa, hinahabol ko na ang aking paghinga sabay sa pag-indayog niya. Ginapangan ng matinding kilabot ang bawat himaymay ng aking laman. Nanginig ako at nagkikiwal. Pumulandit ang aking lakas. Halos katasin pati ang aking ulirat.
Muli niya akong kinumutan ng kanyang katawan. Mahigpit ko siyang niyakap at hinalikan.
Kinabukasan, tinapos ko ang aking bakasyon. Nagmamadali akong bumalik ng Maynila.
Hindi ko maintindindihan kung bakit pagkatapos ng mga pangayayari, biglang-bigla parang gusto kong umiwas at tumakas.
***
First day of classes. Excited akong pumasok sa kolehiyo. Na-late ako sa unang subject dahil nagkaligaw-ligaw ako sa paghahanap ng classroom.
Nakatalikod ang propesor habang may isinusulat sa blackboard. Patalilis akong pumasok at naghanap ng bakanteng upuan.
Habang nakatalikod, napagmasdan kong mabuti ang propesor. Matipuno ang kanyang pangangatawan. Matangkad at matikas ang tindig. Matambok ang puwit. Kulot ang buhok.
Nagulat ako nang siya ay humarap.
Nagulat din siya pagkakita sa akin.
Nagtama ang aming mga mata.
Bumilis ang tibok ng puso ko. Parang hindi ako makahinga.
Lumapit siya sa akin.
“Class card?” ang sabi niya. Hinagod niya ako ng tingin.
Nang maiabot ko ang hinihingi niya, tumalikod siya at bumalik sa harapan.
Naiwan akong nakamulagat.
Si Lawrence ang teacher ko sa English 1.
***
Hindi ko inaasahan na madaratnan ko siya sa bahay.
Kasabay pa namin siyang naghapunan. Kahit may bagabag sa aking kalooban, kaswal ko pa rin siyang pinakiharapan.
Subalit hindi ko maiwasang bigyan ng kahulugan ang pagtingin-tingin at pagngiti-ngiti niya sa akin.
Papag-aralin siya ni Papa sa eskwelahan ko. Late enrollee. Exempted sa entrance test dahil salutatorian nang grumadweyt.
Sa amin siya tutuloy at magiging ka-share ko sa kuwarto.
Si Diego.
Monday, June 22, 2009
Tuesday, June 16, 2009
Angkas
Nagising ako pasado alas-nuwebe.
Over breakfast, naisipan kong magluto ng lunch. It was an easy Sunday at sinisipag ako.
May craving sa adobo at sopas ang housemates ko kaya iyon ang napagdesisyunan kong lutuin.
Lumabas ako ng bahay para mamalengke.
Nagtungo ako sa Monterey sa loob ng village. Nakipagsiksikan ako sa dami ng tao sa meat counter at kaagad na nagpakilo ng pork belly.
Nagpapa-slice ako nang marinig ko ang buo at kaiga-igayang boses galing sa likuran ko.
“Isang kilong beef nga.”
Napalingon ako. The voice matched the face. Guwapo. Bata. Brusko.
Napansin niya ang paglingon ko. Kaagad akong bumawi ng tingin. Sa diwa ko, rumehistro ang imahe niya na malinis at mabango.
“Pang-nilaga,” ang narinig kong sabi niya nang tinanong siya kung anong cut ang gagawin.
Pagkabigay sa akin ng pork, nagtungo ako sa freezer para kumuha ng chicken breast. Hindi ko naiwasang muling tumingin sa kanya.
Eksaktong paalis na siya sa meat counter bitbit ang beef kaya huling-huli niya ako. Saglit na nagtama ang aming mga mata. Kaagad akong umiwas at dumiretso sa cashier.
Wala sa agenda ko ang lumandi. Unang-una, pamamalengke lang talaga ang pakay ko. Pangalawa, nakapambahay lang ako at naka-tsinelas, ni hindi yata ako nakapagsuklay. At pangatlo, alas-diyes ng umaga, hello?
Pumila ako sa cashier upang magbayad. Pumila na rin siya. At kahit may dalawang tao sa pagitan namin, damang-dama ko ang pang-akit niya na parang magnet na humihigop sa akin.
Bago ako tuluyang lumabas, hindi ko napigilang muli siyang tingnan.
Nakatingin din siya sa akin. Nakangiti.
Nataranta ako at nagmadali. Muntik pa akong maipit sa pinto.
***
I walked to the nearby talipapa.
Umikot ako upang maghanap ng mga sariwang gulay na kakailanganin ko.
Nakayuko ako at pumipili ng carrots nang may maramdaman akong familiar presence sa tabi ko. Nasulyapan ko ang magagandang paa na naka-Havaianas. Gayundin ang mabalahibong binti.
Dahan-dahan akong nag-angat ng mukha, halos pigil ang hininga.
At muli ko siyang nakita. May hawak na patatas.
Muling nagtama ang aming mga mata. Muli rin akong umiwas. Hindi dahil nagmamaganda ako. Intimidated lang kasi ako sa kanya.
Inabala ko ang aking sarili sa pagpili ng iba pang mga gulay.
Nagbayad siya. Dedma ako kunwari hanggang sa siya ay makaalis.
***
Paglabas ko ng talipapa, naroroon siya. Nakasakay sa motorsiklo (naka-motorsiklo pala siya!), nakatingin sa akin at nakangiti.
“Saan ka?” ang tanong niya.
“Diyan lang sa Sampaguita,” ang sagot ko. Hindi na ako nakaiwas.
“Sa Gumamela lang ako. Halika, sumabay ka na.”
“Huh?”
Tama ba ang intindi ko? Pinasasakay niya ako sa motorsiklo niya?
“Sakay na,” ang muli niyang yaya. Hindi ako makapaniwala.
Gusto ko sanang tumanggi pero hindi ko ma-resist ang appeal niya. Ang sexy niya sa pagkakasakay sa motorsiklo! Defined ang muscles niya sa braso habang nakahawak sa manibela. Naka-expose ang mahaba at malaman niyang binti sa suot na checkered shorts.
Natagpuan ko ang sarili ko na nakaangkas sa motorsiklo niya.
Marahas ang pagpapatakbo niya. Ngunit sa halip na matakot, na-excite ako.
Habang tumatakbo kami nang mabilis, nalanghap ko ang likas niyang bango na itinataboy ng hangin sa akin. Hindi ko naiwasang kumapit sa baywang niya upang bumalanse. Wala akong nahawakang bilbil at ang nasalat ko ay ang matigas niyang abs!
Lumiko siya sa street namin sabay sa pagbagal ng kanyang takbo.
“Diyan lang ako sa brown gate,” ang sabi ko.
Itinigil niya ang motorsiklo sa tapat ng bahay namin.
Bumaba ako.
“Salamat….” ang sabi ko.
“Jeff,” ang pakilala niya sa sarili. “Bagong lipat lang kami rito.”
“Aris,” ang pakilala ko rin. “Salamat uli, Jeff.”
“Sige, Aris. Tutuloy na ako.” Muli kong nasilayan ang kanyang ngiti.
Nagmaniobra siya upang umikot. Bahagya pa siyang kumaway bago muling humarurot.
Tinanaw ko siya hanggang makaliko sa kanto.
Pumasok ako sa gate bitbit ang mga pinamili kong baboy, manok, repolyo, patatas at carrots.
Inayos ko ang gulu-gulo kong buhok.
Saka ako naging aware sa itsura ko na napaka-unglamorous!
Over breakfast, naisipan kong magluto ng lunch. It was an easy Sunday at sinisipag ako.
May craving sa adobo at sopas ang housemates ko kaya iyon ang napagdesisyunan kong lutuin.
Lumabas ako ng bahay para mamalengke.
Nagtungo ako sa Monterey sa loob ng village. Nakipagsiksikan ako sa dami ng tao sa meat counter at kaagad na nagpakilo ng pork belly.
Nagpapa-slice ako nang marinig ko ang buo at kaiga-igayang boses galing sa likuran ko.
“Isang kilong beef nga.”
Napalingon ako. The voice matched the face. Guwapo. Bata. Brusko.
Napansin niya ang paglingon ko. Kaagad akong bumawi ng tingin. Sa diwa ko, rumehistro ang imahe niya na malinis at mabango.
“Pang-nilaga,” ang narinig kong sabi niya nang tinanong siya kung anong cut ang gagawin.
Pagkabigay sa akin ng pork, nagtungo ako sa freezer para kumuha ng chicken breast. Hindi ko naiwasang muling tumingin sa kanya.
Eksaktong paalis na siya sa meat counter bitbit ang beef kaya huling-huli niya ako. Saglit na nagtama ang aming mga mata. Kaagad akong umiwas at dumiretso sa cashier.
Wala sa agenda ko ang lumandi. Unang-una, pamamalengke lang talaga ang pakay ko. Pangalawa, nakapambahay lang ako at naka-tsinelas, ni hindi yata ako nakapagsuklay. At pangatlo, alas-diyes ng umaga, hello?
Pumila ako sa cashier upang magbayad. Pumila na rin siya. At kahit may dalawang tao sa pagitan namin, damang-dama ko ang pang-akit niya na parang magnet na humihigop sa akin.
Bago ako tuluyang lumabas, hindi ko napigilang muli siyang tingnan.
Nakatingin din siya sa akin. Nakangiti.
Nataranta ako at nagmadali. Muntik pa akong maipit sa pinto.
***
I walked to the nearby talipapa.
Umikot ako upang maghanap ng mga sariwang gulay na kakailanganin ko.
Nakayuko ako at pumipili ng carrots nang may maramdaman akong familiar presence sa tabi ko. Nasulyapan ko ang magagandang paa na naka-Havaianas. Gayundin ang mabalahibong binti.
Dahan-dahan akong nag-angat ng mukha, halos pigil ang hininga.
At muli ko siyang nakita. May hawak na patatas.
Muling nagtama ang aming mga mata. Muli rin akong umiwas. Hindi dahil nagmamaganda ako. Intimidated lang kasi ako sa kanya.
Inabala ko ang aking sarili sa pagpili ng iba pang mga gulay.
Nagbayad siya. Dedma ako kunwari hanggang sa siya ay makaalis.
***
Paglabas ko ng talipapa, naroroon siya. Nakasakay sa motorsiklo (naka-motorsiklo pala siya!), nakatingin sa akin at nakangiti.
“Saan ka?” ang tanong niya.
“Diyan lang sa Sampaguita,” ang sagot ko. Hindi na ako nakaiwas.
“Sa Gumamela lang ako. Halika, sumabay ka na.”
“Huh?”
Tama ba ang intindi ko? Pinasasakay niya ako sa motorsiklo niya?
“Sakay na,” ang muli niyang yaya. Hindi ako makapaniwala.
Gusto ko sanang tumanggi pero hindi ko ma-resist ang appeal niya. Ang sexy niya sa pagkakasakay sa motorsiklo! Defined ang muscles niya sa braso habang nakahawak sa manibela. Naka-expose ang mahaba at malaman niyang binti sa suot na checkered shorts.
Natagpuan ko ang sarili ko na nakaangkas sa motorsiklo niya.
Marahas ang pagpapatakbo niya. Ngunit sa halip na matakot, na-excite ako.
Habang tumatakbo kami nang mabilis, nalanghap ko ang likas niyang bango na itinataboy ng hangin sa akin. Hindi ko naiwasang kumapit sa baywang niya upang bumalanse. Wala akong nahawakang bilbil at ang nasalat ko ay ang matigas niyang abs!
Lumiko siya sa street namin sabay sa pagbagal ng kanyang takbo.
“Diyan lang ako sa brown gate,” ang sabi ko.
Itinigil niya ang motorsiklo sa tapat ng bahay namin.
Bumaba ako.
“Salamat….” ang sabi ko.
“Jeff,” ang pakilala niya sa sarili. “Bagong lipat lang kami rito.”
“Aris,” ang pakilala ko rin. “Salamat uli, Jeff.”
“Sige, Aris. Tutuloy na ako.” Muli kong nasilayan ang kanyang ngiti.
Nagmaniobra siya upang umikot. Bahagya pa siyang kumaway bago muling humarurot.
Tinanaw ko siya hanggang makaliko sa kanto.
Pumasok ako sa gate bitbit ang mga pinamili kong baboy, manok, repolyo, patatas at carrots.
Inayos ko ang gulu-gulo kong buhok.
Saka ako naging aware sa itsura ko na napaka-unglamorous!
Thursday, June 11, 2009
Souvenirs
Sa huling gabi ko sa Boracay, nag-ikot ako sa D Mall para bumili ng souvenirs.
I bought the requisite shirts and bracelets.
Tumitingin ako sa 7 for P100 na ref magnets nang makita ko siya na umiikot-ikot din sa souvenir shop.
Hindi siya hunk pero matangkad siya. Ang hahaba ng legs niya na nakalitaw sa maiksing shorts. Naka-sleeveless siya na body fit at bumabakat ang kaunti niyang baby fats. Obviously hindi siya nagdyi-gym pero dahil matangkad, attractive ang kanyang built.
I was willing him to look at me habang pinagmamasdan ko siya pero mukhang oblivious siya sa presence ko. Masyado siyang busy sa pagtingin-tingin sa mga paninda. I ruled him out as a possible friend. Mukhang straight at hindi interesado.
Kinalimutan ko siya. Nag-concentrate ako sa pagpili ng mga magnet na isda. Gusto ko yung mukhang totoo ang kulay.
Pagdampot ko sa “Nemo” na nagustuhan ko, may kamay na sabay ding dumampot dito.
Pagtingin ko... siya!
“Sorry,” ang sabi, nakangiti. Ang guwapo pala niya sa malapitan. Baby-faced at chinito.
Automatic din ang ngiti ko habang nakatingin sa kanya.
“You can have it,” ang sabi ko, sabay dampot sa isa pang “Nemo.”
“Nice, noh?” ang sabi habang hawak ang pinag-agawan namin.
Uy, initiating a conversation.
Who would ever think na magsisimula ang aming pagkikilala habang pareho kaming may hawak na isda.
Same fish. Pareho rin ba ang nakalagay?
“I’m getting it. Ikaw?”
“Yup.”
At ang sumunod ay ang pagpili namin ng tig-anim pa na isda. Hindi ko alam pero parang close na kami kaagad.
“Maganda ba ito?”
“Bakit green ang kulay?”
“Eto, lapu-lapu. Mukhang totoo.”
“Yan. Gusto ko yan.”
Funny pero parang nagkaroon kami ng pagkakataong mag-bond dahil sa ref magnets. At hindi pa kami nagsasabihan ng pangalan nun!
Pagkatapos magbayad, saka lang namin naalalang magpakilala sa isa’t isa.
“Stanley nga pala, pare.”
“Aris.” Pare daw, o!
Nagkamay kami.
“Tara, ikot pa tayo,” ang yaya niya.
“Sige.”
Close na nga kami!
“May mga bibilhin ka pa?” ang tanong niya sa akin.
“Wala naman. Tingin-tingin lang. Ikaw?”
“I saw this store kanina na may binebentang Hed Kandi CDs. Gusto ko uling tingnan.”
“Sure. Samahan na kita.”
Habang naglalakad, usap kami.
“Hanggang kelan ka dito?” ang tanong niya.
“Uuwi na ako bukas. Ikaw?”
“Kararating lang namin kanina. Sa Monday pa balik namin sa Manila.”
“Sino kasama mo?”
“Family. They went back to the hotel after dinner. Ikaw, who’s with you?”
“I am alone.”
“Really?”
Pause.
“It’s my first time here kaya excited akong maglibot. Samahan mo ako mamaya sa beach. Gusto kong makita yung mga sand castles. Gusto ko ring mapanood yung mga fire dancers,” ang sabi niya after.
Napangiti ako. Para siyang bata. Sabagay, talaga namang bata pa siya. Sa tantiya ko, early twenties lang siya although sa unang tingin mukhang older dahil malaking bulas siya.
Binili niya ang CD na nagustuhan niya. At pagkatapos, tumuloy na kami sa beach.
Sa tapat ng Red Coconut, naroroon ang sand castle na gusto niyang makita. Nagpa-picture siya sa akin sa celfone niya. Nagpa-picture na rin ako. Hindi nga lang kami nakapagpa-picture na magkasama.
Aliw na aliw siya sa fire dancers. Nakipalakpak siya sa mga nanonood. Kinuhanan niya pa ito ng video.
Hindi ko maiwasang mapasulyap sa kanya. Natutuwa ako sa mga kilos niya. Parang ang saya-saya niya.
Naglakad-lakad kami sa beach pagkatapos. Doon kami sa parteng nababasa ng tubig ang aming mga paa.
“Ang ganda dito, noh? Sana pwedeng dito na lang tumira,” ang sabi niya.
“Ako rin, gusto kong tumira dito. Walang stress.”
“Kaya lang kung dito tayo titira, ano naman ang gagawin natin dito.”
“E di wala, magiging beach bum lang tayo.”
“Ang sarap nun!” Napangiti siya. Lalong naningkit ang mga mata niya. Ang cute.
Na-attract kami sa ganda ng music na nanggagaling sa Le Soliel kaya doon kami sa tapat tumambay. Naupo kami sa buhangin.
“What do you do, Stan?” ang tanong ko. “Where do you work?”
“I am still a student.” So, he’s younger than I thought. “Ikaw?”
“Business.”
“I am taking up a business course. I also help in the family business.”
“You look Chinese to me. Are you?”
“Yeah. Pero hindi na pure. So what business are you in?”
Sinabi ko.
“Someday, I will be taking over the family business. I am the eldest, you know.”
“Pareho tayo, eldest din ako.”
“I could tell.”
Nagtaka ako. “Why?”
“You have this air of confidence and independence about you.”
“I saw that in you, too.” Napangiti ako.
“We have three things in common: business… being the eldest… at lakas dating!” He chuckled.
“That’s why we gravitated towards each other. Ngayon lang tayo nagkakilala pero tingnan mo, parang matagal na tayong friends.”
“I am sure marami pa tayong pagkakapareho.”
“We’re forgetting the fish magnet.”
“Oo nga.”
Nagkatawanan kami.
I felt so comfortable being with him. Parang biglang-bigla nakalimutan ko ang pag-iisa.
Nahiga siya sa buhangin. “Wow, this is heaven,” ang sabi habang nakatingin sa langit. “Ngayon lang ako nakakita nang ganito karaming bituin sa gabi.”
Nahiga rin ako. “Oo nga. Ang ganda.”
May gumuhit na shooting star sa kalawakan na sabay naming nakita.
“Did you make a wish?” ang tanong ko.
“Yeah.”
“Anong wish mo?”
“Na maging magkaibigan tayo.”
“Really? Bakit hindi pa ba?
“Gusto ko yung close. Best friends, ganon. Ikaw ano’ng wish mo?”
Tumingin ako sa kanya. “Pareho ng wish mo.”
Napangiti siya.
He moved closer to me hanggang maramdaman ko na magkadikit na kami sa aming pagkakahiga. Nakatingin lang kami sa mga bituin… nakikinig sa chill-out music… dinadama ang ihip ng hangin.
I felt at peace. I felt so happy being with him. It was a perfect moment.
Matagal kami sa ganoong posisyon. Tahimik, walang nagsasalita pero may connection.
Maya-maya, bumangon siya.
“Baka hinahanap na ako. Kailangan ko nang bumalik sa hotel.”
Bumangon na rin ako. Para akong nalungkot sa pamamaalam niya.
Tumayo kami. At nagulat ako nang bigla niya akong niyakap.
“Masaya ako na nakilala kita, Aris. Salamat.”
Napayakap na rin ako sa kanya.
Nagpalitan kami ng bracelets bilang remembrance at souvenir.
Nag-exchange numbers din kami.
“Magkikita uli tayo, promise?”
“Promise.”
Bago kami tuluyang naghiwalay, ginawaran ko siya ng halik sa pisngi.
Masayang-malungkot na naglakad ako sa beach. In my mind, I could hear a song.
I bought the requisite shirts and bracelets.
Tumitingin ako sa 7 for P100 na ref magnets nang makita ko siya na umiikot-ikot din sa souvenir shop.
Hindi siya hunk pero matangkad siya. Ang hahaba ng legs niya na nakalitaw sa maiksing shorts. Naka-sleeveless siya na body fit at bumabakat ang kaunti niyang baby fats. Obviously hindi siya nagdyi-gym pero dahil matangkad, attractive ang kanyang built.
I was willing him to look at me habang pinagmamasdan ko siya pero mukhang oblivious siya sa presence ko. Masyado siyang busy sa pagtingin-tingin sa mga paninda. I ruled him out as a possible friend. Mukhang straight at hindi interesado.
Kinalimutan ko siya. Nag-concentrate ako sa pagpili ng mga magnet na isda. Gusto ko yung mukhang totoo ang kulay.
Pagdampot ko sa “Nemo” na nagustuhan ko, may kamay na sabay ding dumampot dito.
Pagtingin ko... siya!
“Sorry,” ang sabi, nakangiti. Ang guwapo pala niya sa malapitan. Baby-faced at chinito.
Automatic din ang ngiti ko habang nakatingin sa kanya.
“You can have it,” ang sabi ko, sabay dampot sa isa pang “Nemo.”
“Nice, noh?” ang sabi habang hawak ang pinag-agawan namin.
Uy, initiating a conversation.
Who would ever think na magsisimula ang aming pagkikilala habang pareho kaming may hawak na isda.
Same fish. Pareho rin ba ang nakalagay?
“I’m getting it. Ikaw?”
“Yup.”
At ang sumunod ay ang pagpili namin ng tig-anim pa na isda. Hindi ko alam pero parang close na kami kaagad.
“Maganda ba ito?”
“Bakit green ang kulay?”
“Eto, lapu-lapu. Mukhang totoo.”
“Yan. Gusto ko yan.”
Funny pero parang nagkaroon kami ng pagkakataong mag-bond dahil sa ref magnets. At hindi pa kami nagsasabihan ng pangalan nun!
Pagkatapos magbayad, saka lang namin naalalang magpakilala sa isa’t isa.
“Stanley nga pala, pare.”
“Aris.” Pare daw, o!
Nagkamay kami.
“Tara, ikot pa tayo,” ang yaya niya.
“Sige.”
Close na nga kami!
“May mga bibilhin ka pa?” ang tanong niya sa akin.
“Wala naman. Tingin-tingin lang. Ikaw?”
“I saw this store kanina na may binebentang Hed Kandi CDs. Gusto ko uling tingnan.”
“Sure. Samahan na kita.”
Habang naglalakad, usap kami.
“Hanggang kelan ka dito?” ang tanong niya.
“Uuwi na ako bukas. Ikaw?”
“Kararating lang namin kanina. Sa Monday pa balik namin sa Manila.”
“Sino kasama mo?”
“Family. They went back to the hotel after dinner. Ikaw, who’s with you?”
“I am alone.”
“Really?”
Pause.
“It’s my first time here kaya excited akong maglibot. Samahan mo ako mamaya sa beach. Gusto kong makita yung mga sand castles. Gusto ko ring mapanood yung mga fire dancers,” ang sabi niya after.
Napangiti ako. Para siyang bata. Sabagay, talaga namang bata pa siya. Sa tantiya ko, early twenties lang siya although sa unang tingin mukhang older dahil malaking bulas siya.
Binili niya ang CD na nagustuhan niya. At pagkatapos, tumuloy na kami sa beach.
Sa tapat ng Red Coconut, naroroon ang sand castle na gusto niyang makita. Nagpa-picture siya sa akin sa celfone niya. Nagpa-picture na rin ako. Hindi nga lang kami nakapagpa-picture na magkasama.
Aliw na aliw siya sa fire dancers. Nakipalakpak siya sa mga nanonood. Kinuhanan niya pa ito ng video.
Hindi ko maiwasang mapasulyap sa kanya. Natutuwa ako sa mga kilos niya. Parang ang saya-saya niya.
Naglakad-lakad kami sa beach pagkatapos. Doon kami sa parteng nababasa ng tubig ang aming mga paa.
“Ang ganda dito, noh? Sana pwedeng dito na lang tumira,” ang sabi niya.
“Ako rin, gusto kong tumira dito. Walang stress.”
“Kaya lang kung dito tayo titira, ano naman ang gagawin natin dito.”
“E di wala, magiging beach bum lang tayo.”
“Ang sarap nun!” Napangiti siya. Lalong naningkit ang mga mata niya. Ang cute.
Na-attract kami sa ganda ng music na nanggagaling sa Le Soliel kaya doon kami sa tapat tumambay. Naupo kami sa buhangin.
“What do you do, Stan?” ang tanong ko. “Where do you work?”
“I am still a student.” So, he’s younger than I thought. “Ikaw?”
“Business.”
“I am taking up a business course. I also help in the family business.”
“You look Chinese to me. Are you?”
“Yeah. Pero hindi na pure. So what business are you in?”
Sinabi ko.
“Someday, I will be taking over the family business. I am the eldest, you know.”
“Pareho tayo, eldest din ako.”
“I could tell.”
Nagtaka ako. “Why?”
“You have this air of confidence and independence about you.”
“I saw that in you, too.” Napangiti ako.
“We have three things in common: business… being the eldest… at lakas dating!” He chuckled.
“That’s why we gravitated towards each other. Ngayon lang tayo nagkakilala pero tingnan mo, parang matagal na tayong friends.”
“I am sure marami pa tayong pagkakapareho.”
“We’re forgetting the fish magnet.”
“Oo nga.”
Nagkatawanan kami.
I felt so comfortable being with him. Parang biglang-bigla nakalimutan ko ang pag-iisa.
Nahiga siya sa buhangin. “Wow, this is heaven,” ang sabi habang nakatingin sa langit. “Ngayon lang ako nakakita nang ganito karaming bituin sa gabi.”
Nahiga rin ako. “Oo nga. Ang ganda.”
May gumuhit na shooting star sa kalawakan na sabay naming nakita.
“Did you make a wish?” ang tanong ko.
“Yeah.”
“Anong wish mo?”
“Na maging magkaibigan tayo.”
“Really? Bakit hindi pa ba?
“Gusto ko yung close. Best friends, ganon. Ikaw ano’ng wish mo?”
Tumingin ako sa kanya. “Pareho ng wish mo.”
Napangiti siya.
He moved closer to me hanggang maramdaman ko na magkadikit na kami sa aming pagkakahiga. Nakatingin lang kami sa mga bituin… nakikinig sa chill-out music… dinadama ang ihip ng hangin.
I felt at peace. I felt so happy being with him. It was a perfect moment.
Matagal kami sa ganoong posisyon. Tahimik, walang nagsasalita pero may connection.
Maya-maya, bumangon siya.
“Baka hinahanap na ako. Kailangan ko nang bumalik sa hotel.”
Bumangon na rin ako. Para akong nalungkot sa pamamaalam niya.
Tumayo kami. At nagulat ako nang bigla niya akong niyakap.
“Masaya ako na nakilala kita, Aris. Salamat.”
Napayakap na rin ako sa kanya.
Nagpalitan kami ng bracelets bilang remembrance at souvenir.
Nag-exchange numbers din kami.
“Magkikita uli tayo, promise?”
“Promise.”
Bago kami tuluyang naghiwalay, ginawaran ko siya ng halik sa pisngi.
Masayang-malungkot na naglakad ako sa beach. In my mind, I could hear a song.
Sunday, June 7, 2009
Ang Pagtitipon
Alas-siyete ang party.
Pasado alas-diyes na, pasakay pa lang ako ng MRT.
Hindi dahil gusto kong magpa-late. Nanggaling pa kasi ako sa isang meeting. Tapos, umuwi pa at nagbihis.
I haven’t been partying lately but this is one party I wouldn’t want to miss. Despedida ni Tristan at isang malaking karangalan na ako ay maimbita.
Mga bloggers ang bisita. Mga taong kilala ko na sa pangalan, binabasa, hinahangaan at ang iba, naging kaibigan ko na online. Excited ako na sa wakas ay makikilala at makakausap ko na sila nang personal.
Dumating ako sa Linden Suites bago mag-alas-onse nang gabi. Bumubungad pa lang ako sa pintuan ng kuwarto, sinalubong na ako ng mga ngiti.
Ipinakilala ako ni Mcvie. Nag-uumapaw ako sa tuwa habang kinakamayan, naghe-hello at niyayakap sila isa-isa.
Nakilala ko si CC (na kasabay ko sa elevator). Si Ewik na nabaitan talaga ako, sobra. Si baby gurl Herbs na napaka-sweet, gusto ko siyang ampunin (charing!). Si Mksurf8 na, would you believe, lumipad pa from Singapore (friend, sa wakas nagkita rin tayo. I have been looking forward to this!). Si Doc Mike na fresh from Cebu at ang sarap kakuwentuhan. Si Turismoboi na nakakatuwa ang mga quips. Si Mr. Scheez na pakiramdam ko, close kaagad kami. At si Closet Geek na napaka-cool na yosimate.
At siyempre, ang mga iniidolo at pinagpipitaganang sina MGG at Gibbs Cadiz na life of the party at sobrang kuwela ang mga hirit!
Na-meet ko rin sina PinoyPoz at Ruby Purple na kung hindi lang ako baba nang baba para magyosi, nakakuwentuhan ko rin sana nang matagal.
And, yes, si Nyl, na pinakahuling dumating (galing pa sa gimik!) at tahimik pero naka-bonding ko rin kinalaunan at kasabay ko pang umuwi.
Naroroon din sina Jamie Da Vinci, Twink Boi at Jaybeecc na sana sa susunod ay magkaroon na ako ng pagkakataong maka-chikahan.
And, of course, ang mga dati ko nang nakilala at naging kaibigan na na sina YJ, Joaqui at John Stanley. Dumating din daw si Mugen (I miss you, friend!) pero maaga siyang umalis at hindi na kami nagpang-abot.
It was THE party. Ngayon lang nagkatipon-tipon nang ganito ang mga G-bloggers. Ang daming food (pizza, pasta, fruits, cheese at kung anik-anik pa) at drinks (wine, beer) na hindi naubos. Ang saya ng mga napag-usapan (at napag-tsismisan hehe!). Nagkaroon din ng question and answer portion at konting kantiyawan tungkol sa mga... uhum (secret!).
Alas-singko na nang umaga nang mag-uwian kami. Halos walang humpay at paulit-ulit ang paalamanan na parang ayaw maghiwa-hiwalay.
Sa iyo, Tristan, na siyang naging dahilan ng impossible gathering of the stars na ito (stars daw o! Choz!), isang maligayang paglalakbay at pagtahak sa bagong landas ng iyong buhay. Naniniwala ako na ito ang destiny mo at sana makamtan mo kaagad ang mga bagay na higit na magpapaligaya sa’yo. Marami kang blessings dahil isa kang mabait at mabuting tao. Nagpapasalamat ako na nakilala kita at sana kahit nasa malayo ka, patuloy pa ring yumabong ang pagkakaibigan natin. You will always be in our hearts kaya huwag mo kaming kakalimutan. Andito lang kami at sa pagbabalik mo… PARTY uli tayo! Ingat.
Related Links:
Party Postscripts
Clipped At The Hip
Pasado alas-diyes na, pasakay pa lang ako ng MRT.
Hindi dahil gusto kong magpa-late. Nanggaling pa kasi ako sa isang meeting. Tapos, umuwi pa at nagbihis.
I haven’t been partying lately but this is one party I wouldn’t want to miss. Despedida ni Tristan at isang malaking karangalan na ako ay maimbita.
Mga bloggers ang bisita. Mga taong kilala ko na sa pangalan, binabasa, hinahangaan at ang iba, naging kaibigan ko na online. Excited ako na sa wakas ay makikilala at makakausap ko na sila nang personal.
Dumating ako sa Linden Suites bago mag-alas-onse nang gabi. Bumubungad pa lang ako sa pintuan ng kuwarto, sinalubong na ako ng mga ngiti.
Ipinakilala ako ni Mcvie. Nag-uumapaw ako sa tuwa habang kinakamayan, naghe-hello at niyayakap sila isa-isa.
Nakilala ko si CC (na kasabay ko sa elevator). Si Ewik na nabaitan talaga ako, sobra. Si baby gurl Herbs na napaka-sweet, gusto ko siyang ampunin (charing!). Si Mksurf8 na, would you believe, lumipad pa from Singapore (friend, sa wakas nagkita rin tayo. I have been looking forward to this!). Si Doc Mike na fresh from Cebu at ang sarap kakuwentuhan. Si Turismoboi na nakakatuwa ang mga quips. Si Mr. Scheez na pakiramdam ko, close kaagad kami. At si Closet Geek na napaka-cool na yosimate.
At siyempre, ang mga iniidolo at pinagpipitaganang sina MGG at Gibbs Cadiz na life of the party at sobrang kuwela ang mga hirit!
Na-meet ko rin sina PinoyPoz at Ruby Purple na kung hindi lang ako baba nang baba para magyosi, nakakuwentuhan ko rin sana nang matagal.
And, yes, si Nyl, na pinakahuling dumating (galing pa sa gimik!) at tahimik pero naka-bonding ko rin kinalaunan at kasabay ko pang umuwi.
Naroroon din sina Jamie Da Vinci, Twink Boi at Jaybeecc na sana sa susunod ay magkaroon na ako ng pagkakataong maka-chikahan.
And, of course, ang mga dati ko nang nakilala at naging kaibigan na na sina YJ, Joaqui at John Stanley. Dumating din daw si Mugen (I miss you, friend!) pero maaga siyang umalis at hindi na kami nagpang-abot.
It was THE party. Ngayon lang nagkatipon-tipon nang ganito ang mga G-bloggers. Ang daming food (pizza, pasta, fruits, cheese at kung anik-anik pa) at drinks (wine, beer) na hindi naubos. Ang saya ng mga napag-usapan (at napag-tsismisan hehe!). Nagkaroon din ng question and answer portion at konting kantiyawan tungkol sa mga... uhum (secret!).
Alas-singko na nang umaga nang mag-uwian kami. Halos walang humpay at paulit-ulit ang paalamanan na parang ayaw maghiwa-hiwalay.
Sa iyo, Tristan, na siyang naging dahilan ng impossible gathering of the stars na ito (stars daw o! Choz!), isang maligayang paglalakbay at pagtahak sa bagong landas ng iyong buhay. Naniniwala ako na ito ang destiny mo at sana makamtan mo kaagad ang mga bagay na higit na magpapaligaya sa’yo. Marami kang blessings dahil isa kang mabait at mabuting tao. Nagpapasalamat ako na nakilala kita at sana kahit nasa malayo ka, patuloy pa ring yumabong ang pagkakaibigan natin. You will always be in our hearts kaya huwag mo kaming kakalimutan. Andito lang kami at sa pagbabalik mo… PARTY uli tayo! Ingat.
Related Links:
Party Postscripts
Clipped At The Hip
Subscribe to:
Posts (Atom)