Saturday, July 12, 2014

Quotes

By MAYA ANGELOU


“I've learned that no matter what happens, or how bad it seems today, life does go on, and it will be better tomorrow. I've learned that you can tell a lot about a person by the way he/she handles these three things: a rainy day, lost luggage, and tangled Christmas tree lights. I've learned that regardless of your relationship with your parents, you'll miss them when they're gone from your life. I've learned that making a "living" is not the same thing as making a "life." I've learned that life sometimes gives you a second chance. I've learned that you shouldn't go through life with a catcher's mitt on both hands; you need to be able to throw something back. I've learned that whenever I decide something with an open heart, I usually make the right decision. I've learned that even when I have pains, I don't have to be one. I've learned that every day you should reach out and touch someone. People love a warm hug, or just a friendly pat on the back. I've learned that I still have a lot to learn. I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.”

*** 

“You may encounter many defeats, but you must not be defeated. In fact, it may be necessary to encounter the defeats, so you can know who you are, what you can rise from, how you can still come out of it.”

*** 

“Life is going to give you just what you put in it. Put your whole heart in everything you do, and pray, then you can wait.”

Sunday, July 6, 2014

6th


Dear Blog,

Happy birthday sa iyo! Anim na taon ka na at matagal na rin ang ating pinagsamahan. Sa iyo ko naikuwento ang iba't ibang mga pangyayari sa buhay ko  malungkot, masaya, pangit, maganda. Sa pamamagitan mo, nagkaroon ako ng takbuhan, tagapakinig, karamay at kanlungan upang maipahayag ang sarili ko. Sa pamamagitan mo, nagkaroon din ako ng mga kaibigan at mambabasang nagpalawak sa mundo ko. Sa iyo ko rin nagawang ilabas at hubugin ang anumang malikhaing talino na mayroon ako na nagbunga ng pagkakasali ko sa isang libro.

Pasensya ka na kung nitong mga huling araw ay napapabayaan kita, kung hindi na kita masyadong nadadalaw at nababahagian ng mga kuwento. Wala rin naman kasing masyadong nangyayari sa buhay ko, bukod pa sa kapos na kapos ako sa oras dahil sa trabaho. Pero hindi iyon nangangahulugang nakakalimutan na kita. Ang totoo niyan, gustung-gusto ko ang magsulat, lagi nga lang akong pagod at may writer's block.

Gayunpaman, huwag kang mag-alala. Kahit sa mga panahong ito na tila lumamlam na ang blogspot dahil sa paglalaho ng ilan sa mga maniningning na manunulat, magpapatuloy pa rin ako. Dahil, unang-una na, ayaw kitang iwan. Manghihinayang ako at malulungkot. Pangalawa, ayaw ko ring iwan ang ating mga tagasubaybay na ang kahit munting paramdam ay nagdudulot sa akin ng saya.

Ipinapangako ko, Blog, na matapos lang ang lahat ng pinagkakaabalahan ko sa ngayon, muli kitang haharapin. Maglalaan ako ng panahon upang magawa ko ang makapag-update nang madalas, upang madugtungan ko na rin ang mga kuwentong bitin. Nasa utak ko na ang lahat, hindi ko pa nga lang maisulat.

Muli, happy birthday sa'yo. At sana sa araw na ito ay makapiling mo at maging kaisa sa pagdiriwang ang ating mga mambabasa na patuloy na nagbibigay-inspirasyon  at dahilan upang magpatuloy  sa ating dalawa.

Aris

Friday, July 4, 2014

Work

Sabi ko, I won’t talk about work dito sa blog ko. Pero sasalungatin ko ang sarili ko. Dahil itong nakaraang dalawang linggo na yata ang pinaka-stressful na yugto ng buhay ko sa trabaho. Kung kailan nakabakasyon ang business partner ko ay saka naman dumagsa ang napakaraming orders. Hindi lang sabay-sabay kundi patong-patong at lahat nagmamadali. Araw-araw akong kinukulit ng mga purchasers habang hindi ako magkandauugaga sa production. For the past 14 days, I’ve been working from 7am-10pm (Sundays included) dahil panay ang pa-overtime ko. Hindi lang upang bantayan ang mga tao kundi upang tutukan kung nasusunod ba ang schedule ko. Tumutulong-tulong din ako sa production upang kahit paano, mapabilis ang trabaho. Huwag nang banggitin pa ang mga dagdag na stressors – late delivery ng materials, machine breakdown, mga pagkakamali dahil sa pagmamadali. Bunsod nito, halos wala na akong time sa sarili ko. Ni hindi na ako nakakapagpagupit o nakakapagpamasahe. Minsan hindi na rin ako nakakapag-ahit. Pati beauty regimen ko sa gabi, kinalimutan ko muna dahil pag-akyat ko sa kuwarto, pagod na pagod na ako at kailangan ko nang matulog upang makabawi. Ang mga kaibigan ko, nagrereklamo na dahil sa tuwing mag-iimbita silang lumabas o magkita, laging hindi ako puwede. May birthday celebration na akong na-miss at ngayong may white party, hindi rin ako makakapunta. Imbiyerna na sila dahil hindi sila naniniwala na ganoon ako ka-busy. Akala nila nagdadahilan lang ako. Pero 'yun ang totoo, sobrang busy talaga ako. Kung sa gustong pumunta, gustong-gusto ko sana kaya lang hindi nga puwede dahil pati Sundays working ako. I promised them naman na matapos lang ang lahat ng ito, todo-rampa ako kasama sila. But not until after my vacation. Yes, after all these, magbabakasyon muna ako ng isang linggo. Darating na ang business partner ko at ako naman ang aalis. Bibisitahin ko lang naman ang mga lupain ko sa probinsya. Choz! I have already packed my books at wala akong gagawin kundi ang magbasa sa porch ng farm house ko. Choz uli! I have a lot of catching up to do para sa Goodreads challenge ko. At pagbalik ko, I know, marami pa uling trabaho ang kakaharapin ko. But I’m not complaining. I love my work at ang mga tanggap naming trabaho ay blessings na ipinagpapasalamat ko. Mahirap ang buhay ngayon at masuwerte kami dahil sa kabila nito, patuloy na pinagpapala ang aming business. May trade-off nga lang pero ganoon talaga, laging may kapalit ang anumang bagay na iyong nakakamit. Maraming challenges ang buhay at kailangan lagi ka lang positive. Mantra ko na nga ang words of wisdom ni Napoleon Hill. Mas madali at nakagagaan sa pakiramdam ang mag-isip ng positive kesa negative. Kaya sa lahat ng pinagdadaanan ko ngayon, I just believe na gaano man kahirap, mapagtatagumpayan ko ang lahat.