Friday, July 7, 2017

9th Anniversary


After nine years, nandito pa rin ako. Sana nandiyan pa rin kayo. Cheers!

Tuesday, June 27, 2017

Sukdulan 2

A Collaboration with my EX


December 30, 2015

Matalas ang pakiramdam ko about lies and half-truths. And I still have this strange feeling about your coach. If something is going on between you o kung may nangyari man sa inyo in the past,now is the right time to confess. Lubus-lubosin mo na ang pag-amin para malinis ang iyong konsensya. Para makapagsimula tayo on a clean slate if ever we're getting back together.

Alam mo natatawa na lang ako sa mga accusation mo sa amin ni coach eh.

E di mabuti. Napapasaya kita.

E di okay.

Bakit ba ipinipilit mo na may relasyon kami ng coach ko?

Itigil na natin ito.

Okay.

Hindi ko na kaya.

Ang alin?

Ang ganito. You don't trust me at all.

We can't go on like this. Palagi nating magiging issue ito. Palagi mong ipagpipilitan na may relasyon kami ng coach ko kahit wala naman.

Nasa resort na ako ngayon. Later.


December 31, 2015

You know what's eating me about you and your coach? Siya ang dahilan ng pinakaunang away natin. Buong gabi't maghapon ka sa bahay niya na itinago mo sa akin at nag-oversleep ka pa kaya hindi ka nakapasok. Siya rin ang dahilan ng sumunod nating away. Dapat umaga pa lang nasa bahay ka na pero alas-kuwatro ka na nakarating dahil nag-coffee coffee ka pa kasama siya. Ang oras mo na dapat sa akin na ay inagaw niya pa.

Lately, dalawang beses kang hindi nakapasok dahil imbes na magpahinga, gumala ka kasama mo siya. Ano ba kino-coach niya sa'yo? Ang maging iresponsableng empleyado? Siya rin ang dahilan ng pinakamalaking away natin ngayon. Dahil sa pagtatanong ko tungkol sa kanya, inaway mo ako at tinrato nang hindi maganda. Hindi baleng masaktan ako, maipagtanggol mo lang siya.

Lagi ka ring natutulog sa bahay niya na hindi mo ipinapaalam sa akin. Paanong hindi ako magdududa? Kung wala kang ginagawang masama, bakit kailangan mong itago sa akin? Ganoon ba siya kaimportante sayo kaya kahit masira ang relasyon natin, patuloy ka pa rin sa pagtulog sa bahay niya kahit aam mong apektado ako? Ganoon ba ako ka-insignificant sa'yo para balewalain mo ang nararamdaman ko?

Nasa sa'yo na kung ano ang iyong gagawin. I need not spell out kung ano ang solusyon. Bahala ka na. Magdesisyon ka based on what's important to you.

Bahala ka sa gusto mong isipin. Basta alam ko kung ano ang totoo. If you refuse to believe in what I say, then so be it.

Alam mo, it's easier to say "If it bothers you, then I'll stop sleeping in his house". Pero hindi, talagang ipagtatanggol mo siya kahit masira tayo. Is that the choice you're taking? Is that the decision you're making?

I don't see anything wrong kung matulog man ako doon. Friends kami ni coach so why would I stop sleeping there kung wala naman kaming ginagawang masama?

Okay, fine. You've made your decision.

Hindi naman kasi natin dapat pinagtatalunan ito eh.

Don't worry, you won't hear about this from me ever again.

Okay.

Goodbye.

Meaning?

You're breaking up with me because you've chosen your coach, right?

Really now?

Okay. Kung yan ang gusto mo.

Ganoon talaga ako kadaling i-give up in favor of your coach, ano? I hope it's worth it. Kanyang-kanya ka na. I wish you happiness. Happy new year.

Oh yes. Happy new year to you, too!

Thursday, June 22, 2017

Sukdulan

A Collaboration with my EX


December 28, 2015

Ano, ganito na lang ba tayo?

Wala talagang balak mag-reply?

I have nothing to say.

So ganito na lang tayo?

Ikaw ang may gustong patagalin ito, di ba?

E di kasalanan ko pala lahat?

Kung sa palagay mo ako ang may kasalanan, then so be it.

So ganito na tayo? Hindi na natin aayusin? Dumaan ang Pasko, magkagalit tayo.

Binati kita. Di ka nag-reply.

Wala akong natanggap.

Tinext kita.

Wala nga akong natatanggap.

So ganito na lang tayo? Hindi na natin aayusin? Palalagpasin natin ang bagong taon na di tayo nagkakaayos.

Ano ba kasing nagawa ko sa'yo for you to treat me like shit?

Silent treatment lang, shit na kaagad?

I'm at the barber's now. Later.

***

Siguro naman tapos ka nang magpagupit by this time...

Nasa mall ako with my pamangkins. May pasok ka, di ba?

Bad timing huh?

Pauwi na. Will text you when I get home.

***

Home na. Dinner lang with family. Anong oras pasok mo?

Office na ako.

Ano, kumusta ka?

Okay naman. Ikaw?

Nasa probinsya ako ngayon. Having a quiet stress-free vacation.

Kumusta na kayo ng coach mo? Sa kanya ka na naman ba natulog?

Sa kanya na ako nakatira. Satisfied?

Ito pa rin ba ang issue natin?

Okay, that explains it. Umamin ka rin sa relasyon n'yo.

Kaya pala ganon ganon na lang kung awayin mo ako.

Ano pang pag-uusapan natin eh live-in na pala kayo.

Patola ka rin ano? Gosh!

Ang bilis mong maniwala.

Ang hinihingi ko sa'yo, magpaliwanag ka nang maayos. Hindi yung inaaway mo ako kapag nakakanti ko yang coach mo.

Lagi na lang kasi yun yung issue eh. Kahit wala naman dapat pagtalunan, lagi mo syang bino-brought up.

Kung mas importante sya sayo, kanyang-kanya ka na. I wish you happiness.

Hindi kasi baleng masaktan ako, maipagtanggol mo lang sya.

Hindi naman kasi sya dapat pagtalunan eh.

Bakit kapag nagtatanong ako, hindi ka makasagot nang maayos. Umiiwas ka to the point na aawayin mo na lang ako kesa mag-explain. So anong maiisip ko?

At saka bakit lagi kang nakikitulog sa bahay nya? Ano bang ginagawa nyo?

Alam mong hindi okay sa akin na nakikitulog ka dun, sige ka pa rin.

At kapag natutulog ka sa bahay nya, itinatago mo sa akin. So ano ang maiisip ko?

Ano ba gusto mong malaman tungkol sa coach ko? Una, wala kaming relasyon. Pangalawa, dun kami madalas tumambay at matulog sa bahay nya kasi wala kaming ibang tambayan. At wala kaming ibang ginagawa. Satisfied?

Kaya nga. Kung saan ka masaya eh di doon ka. Nakakagulo lang ako senyo.

Alam mo napaka-petty nitong pinagtatalunan natin eh. Maliit na bagay, pinalalaki.

Ayoko na kasing maging doormat. You've been treating me like one.

Grabe ka naman.

Parang sabit lang ako sa buhay mo eh. I'm not even in your priorities. I have to beg for your time and attention. Parang libangan mo lang kapag wala kayong lakad.

Hindi mo ba naisip na napakalayo mo? Na napakalayo ng bahay mo? Ako nang ako ang pumupunta sayo. Bakit hindi ako naman ang puntahan mo?

Bukas na lang uli tayo mag-usap. Pagod na kasi ako at nasa trabaho ka na. Baka mapagalitan ka pa.


December 29, 2015

I can't believe we're still arguing about this.

May pag-asa pa bang maayos ito?

We can try. We can give ourselves one last chance.


Gusto mo pa ba?


Pauwi pa lang ako.


***

Anong nangyari sa atin? Bakit tayo nagkaganito? 

Hindi kasi tayo nag-uusap.

Wala kasi tayong bonding. Ilang ulit na kitang niyayang mag-dinner sa labas, manood ng sine, ayaw mo.

Mas gusto mong kasama ang mga kaibigan mo kesa sa akin. Mas gusto mong gumala kasama sila kahit di ka matulog at di makapasok sa trabaho.

Alam ko malaki ang pagkukulang ko. I've been neglecting you. Not giving you importance. mAnd I am sorry. I really am. It's just that hindi ko alam kung ano ang uunahin. Maybe the problem is with me. Maybe I should pull my act together first.

Before I sleep, I think about you. Gumigising pa ako in the middle of the night to check kung may message ka. When I wake up, you're the first thing I think about. And when I'm working, ikaw ang inspirasyon ko. Kaya kung nasa party ka o nasa team building o nasa Baler na hindi nagtetext, ano sa palagay mo ang nararamdaman ko? The moment na kasama mo ang mga kaibigan mo, nalilimutan mo ako. I feel unimportant, insignificant and taken for granted in your life.

Maybe I wasn't a good boyfriend after all. I'm sorry, I really am sorry. Maybe I don't deserve all the love that you can give. Sorry. Sorry for all the heartaches that I've caused you.

Nung nag-Baler ka, di ka nagpaalam sa akin. Basta lumarga ka. No text whatsoever. Nung nandoon ka na, saka ka nagtext: "Baler na ako." Then nothing. Kaya ako nag-Obar dahil masama ang loob ko sa'yo. Dahil kasama mo mga kaibigan mo, wala ka na namang pakialam sa akin.

Sorry. Yun lang masasabi ko. It's hard growing up with only a few friends. Kaya siguro nung dumami sila, mas napahalagahan ko sila. Even to the point na nakakalimutan kita. And  am sorry. Maybe ako talaga ang may problema. Ako itong maarte, immature. 

Hindi mo ako iniisip at ang mararamdaman ko. Pati sa mga tweet mo, nakakasakit ka. Okay, bumibida ka sa mga followers mo but at my expense? Alam mo kung anong tweet ang tinutukoy ko. You posted it nung time na may away din tayo. It was very wrong to do that at that particular time. Aaminin ko, hanggang ngayon masakit pa rin sa akin ang tweet na yun.

Anong tweet?

"When I found love in someone else's arms."

Pagbali-baliktarin ko man I can't seem to shake off its implication.

Ah. Can I really be honest with you? Yes, tama ka. I've slept with my ex-GF that day.

Just what I thought.

I'm sorry. I know you're really mad at me right now.

Ex-GF or ex-BF?

Ex-GF.

It still hurts, you know...

Lahat ng sinabi ko sa'yo nung kinumpronta mo ako is true. She said that she still loves me and wants me back. It's just that I didn't tell you that we slept together.

I'm sorry. I really am.

Anong nangyari sa atin? Bakit tayo nagkaganito? I think we have the answers.  

Yeah. Ako rin pala makakasagot sa mga tanong ko.

For what it's worth, I am sorry. I am really sorry I cheated on you. Can you still forgive me?

I can forgive. But can I still trust you?

I don't know, really.

I don't think we can still save this relationship. Napakarami kong pagkakamali.

You don't know if you can trust yourself not to cheat on me again?

Are you giving up on us now?

Hindi yun eh. Sa tingin ko kasi, I still need to have a little time for myself. To think things over. I don't want to hurt you again.

This is what you want, right?

Sige, pag-isipan mo muna. Then maybe we can talk about it pagbalik ko sa Manila. Don't worry, hindi kita papupuntahin sa bahay. Ako ang pupunta sa'yo.

Tulog muna ako.

(May Karugtong)

Monday, April 3, 2017

Bintana


Mula sa siwang ng capiz na bintana na bahagyang nakasara, sinilip ko siya. Naroroon si Ricardo, abala sa pagliligpit ng mga kalat. Kadarating ko lang galing sa Maynila na kung saan ako ay nag-aaral. At sa muling pagtapak ko sa hacienda pagkalipas ng mahabang panahon, si Ricardo kaagad ang umagaw sa aking atensyon. Isa siya sa mga trabahador ng aking ama na naatasang sumalubong at umasikaso sa akin. May munting piging, imbitado ang lahat, at habang iyon ay nagaganap, hindi ko maiwasang si Ricardo ay apuhapin ng tingin. Hindi dahil sa siya ay makisig kundi dahil sa tila kakaibang damdaming hatid niya sa akin. May pagsasal ng kaba sa aking dibdib sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin, higit lalo kapag ako ay ngingitian niya nang tipid at may pagkamahiyain.

Magkasinggulang kami ni Ricardo, subalit hindi kami lumaking magkababata dahil wala na ako, nag-aaral na sa Maynila, nang dumating at manilbihan ang kanilang pamilya sa hacienda. Hindi sila taal na tagarito kung kaya ngayon ko lang siya nakita at nakilala. At hindi ko maipaliwanag itong nadarama. Pagkaraang ako’y manggaling ng Maynila na kung saan ang mga kalalakihan doo’y higit na makikisig, hindi iilan sa mga iyon ang aking napaibig at inibig, hindi ko maunawaan kung bakit sa maiksing sandali ng pagkikilala ay tila hindi ko magawang supilin ang nadarama ko sa kanyang pagkaakit. Kung tutuusin, mukha pa nga siyang madungis dahil maitim. Pero ang kanyang kutis ay pantay na tsokolateng tila nagpapatakam sa akin. Matipuno ang kanyang pangangatawan. Kaylapad ng dibdib, kaypipintog ng mga masel. Kaytatatag ng mga bisig na tila kayang-kaya akong iduyan at sapuhin. Iniisip ko pa lang na ako’y makukulong sa mga yakap niyang mahigpit ay tila nanghihina na ako sa pagnanasa at pananabik.  At tila nalalanghap ko na rin ang natural na singaw ng kanyang katawan, lalaking-lalaki, amoy tustadong pinipig, walang bahid ng anumang pabango na tila makadudungis lamang sa kanyang pagka-maskulino.

At ngayon ngang tapos na ang pagdiriwang para sa aking pagdating na kung saan marami sa mga trabahador ng hacienda ang nabusog at nalasing, umakyat na ako sa aking silid upang magpahinga. Subalit ako ay nababalisa higit lalo at sa aking pagsilip sa bintana ay nasisilayan ko si Ricardo, na matatag pa rin sa kabila ng maraming nainom at abala sa pagtulong sa pagliligpit at paglilinis sa pinagdausan ng piging. Pawis na pawis, walang pang-itaas na damit at ang suot na pantalong maong ay kaybaba ng kapit, halos mahubo sa baywang, kung kaya’t manaka-naka ang paglitaw ng kanyang bulbol at kuyukot (wala yata siyang panloob!). At dahil hindi ko na makayanan ang pag-iinit dahil sa  nasisilip kong tanawin, tinanggal ko na rin ang aking T-shirt, hinubo ang aking shorts at itinira lamang ang aking underwear. Dinama ko ang aking ari, hindi ko na kinailangang himasin upang maghumindig dahil kanina pa habang ang aking mga mata’y umaapuhap sa kanyang mga titig, ako ay nagngangalit na at umaapaw sa pananabik.

Pumikit ako at siya ay kinatalik sa aking isip.