Huwag

Huwag mo na sana akong paasahin pa kung hindi na maaaring muli ay maging tayong dalawa. Mahirap na parang pinaglalaruan mo pa rin ang pagmamahal ko na alam mong hindi nawala.

 

Huwag mo na akong kumustahin sa text na kapag sinagot ko ng pangungumusta rin, ika’y biglang tatahimik. Huwag mo nang sabihing nami-miss mo ako kung ang paghahayag ko rin ng pagka-miss sa’yo’y babalewalain mo lang din.

Huwag mo nang sabihing mahal mo pa rin ako, dahil alam mong hindi ako makakapagpigil at muling bubuhos hindi lang ang aking damdamin kundi pati ang idinulot mong sakit na hanggang ngayo’y pilit kong sinisikil.

Hayaan mo na akong magkaroon ng pagkakataong ika’y malimot dahil sabi mo nga, mayroon ka nang iba at ika’y masaya. Para saan pa at patuloy ang iyong panggagambala?  

Oh Baby Baby

"Baby, sa tingin mo, magkano magpatahi ng suit?"

"Wala akong idea, baby. Ayaw mo ng ready-made? Meron sa Onesimus."

"Baka mas mura kasi kung patahi, baby."

"Bakit kailangan mo ng suit?"

"May formal event kasi sa office."

"Akala ko, baby, magpapakasal ka na. Hehehe!"

A beat.

"Hindi pa naman kita niyayaya ah!"

Two beats.

"Akala ko kasi kailangan ko na ring magpatahi."

"Hahaha! Sasabihan naman kita, baby!"

Mi Baby

Laro

Ipinagkanulo ka ng post mo sa Facebook.

Mayroon kang iba. Hindi lang ako. At mas mahal mo siya.

Noong una, ayoko sanang maniwala dahil sa iyong pangako.

Subalit nang tanungin kita, hindi ka kumibo. Mas pinili mo ang manahimik. 

Magtatanong ba ako ulit? Mangungulit? Mamimilit? Hindi na siguro.

Nasa korte mo na ang bola at kung ito'y hindi mo ipapasa, tapos na ang ating laro.

May-December

Kuwarenta ka at siya'y bente. Nagkakilala kayo dahil nag-effort siya. Siya ang unang nag-hello at nanghingi ng number mo. Hindi ka naghahanap ng bata subalit dahil sa siya ay guwapo at nag-enjoy ka sa conversation ninyo, nagpasya kang gawin siyang exception. For days now, panay ang text at tawagan n'yo, may plano na nga kayong magkita sa Linggo. But then, just today, nadiskubre mo nang hindi sinasadya ang Facebook ng kanyang ex. May picture siya kasi -- sila actually -- na ang caption ay "Me and my boo" posted three months ago. Ang guwapo ng ex niya at bata rin, magkasing-edad lang sila. Ano naman ang laban mo eh bukod sa kuwarenta ka na nga, average lang ang looks mo. (Hindi mo nga lubos maisip kung bakit nagka-interes siya sa'yo.) Hindi mo napigilang halungkatin ang account ng ex niya. Ayun, nakita mo ang "happy times" nila, ang history ng kanilang relasyon -- kung kelan sila nag-on at kung kelan nag-break. (Well at least, hindi siya nagsisinungaling nang sabihin niyang siya'y single.) At ika'y nagulat dahil nadiskubre mo rin na kahit break na sila, may mga "likes" at comments pa rin siya sa posts ng ex niya. (At one point, tinawag niya pa itong "Bae".) At ika'y napag-isip. Ang namumuo na sanang pag-asa at excitement tungkol sa kanya ay napalitan ng pagdududa. Bigla kang naging unsure sa inakalang finally ay pagdating sa'yo ng forever. At gusto mo na lamang tumigil. Gusto mo na lamang supilin ang papausbong mong damdamin. Sa edad mo, surely you must have learned your lessons, na ang ugnayang ganito ay parang bato na titisod lamang sa'yo. Masakit kaya ang madapa lalo na kung paulit-ulit. O nagseselos ka lang at insecure masyado?