Sana Ikaw Na

I met you through a friend.

Your beauty struck me immediately. I tried to be my usual self even if I was disturbed by your presence when you joined us sa umpukang iyon. Maingay ako sa pagkukuwento habang tahimik akong humahanga sa’yo.

Nakikitawa ka naman, pero hindi ka nagsasalita. Pasulyap-sulyap ako sa’yo at palihim na iniisa-isa ang mga katangian mo na nagde-define sa kaguwapuhan mo.

Matangkad ka (around 5’10 sa tantiya ko). Chinito ka pero mukhang hindi ka naman Chinese kasi medyo moreno ka. I really have this thing for tall, chinito and moreno guys and you fit the image of my dream guy perfectly. Naka-braces ka pa and I find it very sexy when you smile. I love your long hair and the way it was styled. It opens up your face, highlighting your cheekbones and your clear skin. I also noticed your toned arms and your big hands. I wondered how it would feel like being held tightly by you.

After another round of beer, nagpasya na ang lahat na tapusin na ang inuman session. It was time to hit the dancefloor. Habang naglalakad ang grupo patungo sa club, nasa unahan kita kaya higit kong napagmasdan ang kabuuan mo. Your shoulders are broad and I can see the outline of your back muscles through your body-fit shirt. Your waistline must only be 30 and your low-rise slim-fit pants seem to be suspended only by the well-rounded curve of your butt. Your legs are long and firm. There is something sensual about your walk that complements your height and your built.

Habang nakapila papasok sa club, kinausap mo ako. Inakbayan mo pa ako. May kilig na gumapang sa katawan ko.

“Madalas ka rito?” sabi mo.

“Yup. Ikaw?” I was trying to behave and give you my best smile.

“Ngayon na lang uli,” ang sagot mo.

Pagpasok natin, “Closer” was playing. Niyaya mo akong sumayaw. Hindi ako makapaniwala. Gusto ko talagang makipagsayaw sa’yo.

Akala ko mananatili na lang akong silent admirer mo buong gabi pero ikaw mismo ang gumawa ng paraan upang tayo ay magkalapit. Habang nagsasayaw, unti-unti, nagsimula tayong mag-connect. Nakangiti ka while doing your moves at nakatingin sa akin. Nakangiti rin ako dahil nag-uumapaw ang saya ko at paghanga sa'yo. Tahimik ka kanina (akala ko pa nga, suplado ka) pero habang nasa dancefloor tayo, nakita ko ang other side mo. Makuwento ka rin pala. Panay ang bulong mo sa akin in an effort to make a conversation kahit maingay ang music. Naaamoy ko ang pabango mo everytime na may ibubulong ka sa akin. At one point, dahil sa sobrang lapit ng mukha mo sa mukha ko, gusto na sana kitang halikan pero hindi ko ginawa. Nirerespeto kita.

Sa patuloy nating pagsasayaw, hindi lang mukha natin ang nagkakalapit. Gayundin ang ating mga katawan. May pahawak-hawak pa tayo sa bewang ng isa’t isa habang nagkakadikit ang dibdib, braso at balikat natin. Nagkakatitigan din ang ating mga mata. At makailang ulit din akong nawala sa mga titig mo.

“Let Me Think About It” played. At dahil favorite ito ng mga kaibigan ko, they dragged me up the ledge to dance. Niyaya kita pero tumanggi ka. “Di ako ledge person,” sabi mo. Sumama ako sa mga kaibigan ko dahil mapilit sila.

Habang nagsasayaw ako sa ledge, sa’yo ako nakatingin. At nakatingin ka rin sa akin na parang pinapanood mo ako. Panay din ang ngiti mo sa akin. How I wished na ikaw ang kasayaw ko.

Saglit akong nalingat nang may kakilala akong nag-hello, nakipagsayaw at chumika sa akin. Pagtingin ko, wala ka na sa kinaroroonan mo. I stayed for a while dahil ayaw pang bumaba ng mga kaibigan ko. Isa pang tugtog ang sinayawan namin.

Pagbaba ko ng ledge, hinanap kita sa dancefloor pati sa magkabilang sulok ng club. Umakyat pa ako sa second floor pero hindi kita makita. I went to the bar, uminom ako at nag-smoke. I was thinking about you hanggang nasaid ko ang bote ng beer.

Habang pababa ako ng hagdan, nakita kita. Nasa dancefloor ka. Nagsasayaw. Parang pumitlag ang puso ko sa tuwa. Pero may kasayaw kang iba. Kaya parang kaagad din akong nanlumo.

Mula sa malayo, pinanood kita. You seemed to be enjoying yourself. Hindi ko alam kung lalapitan kita kahit may kasayaw ka nang iba.

Pero para kang magnet na humihigop sa akin. Nanaig ang kagustuhan kong maipagpatuloy ang connection natin. Dahan-dahan akong naglakad papalapit sa iyo, sa inyo ng partner mo habang sinasayawan ninyo ang “If You Could Read My Mind” na sa totoo lang, feeling ko theme song ko nang mga sandaling iyon.

Nagtama ang paningin natin habang papalapit ako. Your face broke into a smile.Your partner saw you smiling at me. Nilingon niya ako at nakita niya rin akong nakangiti sa iyo. Possessively, bigla siyang yumakap sa iyo, siguro upang ilayo ang atensyon mo sa akin.

Dahil sa inasal ng partner mo, I decided to change course. Sa halip na lumapit pa sa’yo, lumihis ako sa kinaroroonan mo. Kumawala ka sa yakap ng partner mo at inabot mo ako, hinawakan sa kamay at hinatak papalapit sa’yo. Nag-resist ako in deference sa partner mo. Pinisil mo nang mahigpit ang kamay ko. Pero bumitiw pa rin ako. Nakatingin ako sa’yo habang papalayo. Nakatingin ka rin sa akin. Nasa mga mata ko ang hurt at jealousy. Ewan ko kung tama ang basa ko, pero parang may nakita rin akong lungkot sa mga mata mo.

I joined my friends. Sayaw-sayaw kami pero parang hindi ko pa rin maiwaksi ang nararamdaman ko. Nalulungkot ako… nanghihinayang. Naroroon ang pagnanais na muli kang makapiling subalit naroroon din ang pagpaparaya… ang pag-give up ko sa’yo.

Nilapitan ako ng common friend natin.

“You like him, don’t you?” ang sabi.

Ganoon ba ako ka-transparent? Was my longing for you written all over my face kaya napansin niya?

“Halata ba?” ang sagot ko.

“I know you like him,” ang sabi niya pa.

Tumango ako ng pag-amin.

My friend hugged me sabay bulong ng: “Just go for it.”

But how?

I spent the entire evening dancing with my friends even if there were tempting invitations to flirt with other guys. Ikaw ang gusto ko. Ikaw lang.

Natapos ang gabing hindi na kita nakita at nakasamang muli.

Late Sunday afternoon, nagising ako na ikaw pa rin ang nasa isip ko. Parang ayokong bumangon. I was feeling low. Ito ang pinakaayaw ko: the day after. Madalas may hatid itong lungkot sa akin. Lalong-lalo na ngayon.

Tumunog ang celfone ko.

A text from our common friend: “Ok lang ba, binigay ko number mo? Hiningi niya eh.”

Huh? Hiningi mo ba talaga ang number ko?

Maya-maya, tumunog uli ang celfone ko.

At napangiti ako nang mabasa ko ang message mo.

Stop-Over

Nang makita ko siya, halos hindi ko mailayo ang tingin ko sa kanya.

Matangkad siya, maputi, payat pero malaman ang dibdib. Mga bente anyos lang sa tantiya ko. Hubog na hubog ang mahahaba niyang legs sa suot na skinny jeans. Naka-Havaianas lang siya at napakalinis, napakaganda ng kanyang mga paa.

Isa siyang refreshing sight sa nakakapagod na bus trip ko from the province to Manila. (Yes, sweetie, I just came from a four-day vacation!) Lunch stop-over namin sa isang roadside restaurant na hintuan din ng iba pang mga biyahero.

Namataan ko siya habang nakapila sa pag-order ng pagkain. Nagtama ang aming mga mata at napansin ko na habang panay ang tingin ko sa kanya, panay din ang tingin niya sa akin.

Sinadya kong umupo sa isang mesa na nakaharap sa kanya. At habang kumakain, nakikipagtitigan ako sa kanya. Palaban ang kanyang mala-Wendell Ramos na mga mata. Nang-aakit… nakikipag-communicate. Nginitian ko siya. Ngumiti rin siya.

Napansin ko ang kanyang kasama. Isang lalaki na medyo may edad na at asikasong-asikaso siya. (Nakita ko itong tumayo, kumuha ng tubig. Pagkatapos, tumayo uli at nang bumalik, may dala nang ice cream.) Tatay? Tiyuhin? May napansin akong pilantik sa mga galaw nito. Hmmm…

Habang kumakain ng ice cream, patuloy sa pakikipagtitigan si bagets. The way he was licking his Cornetto was turning me on.

Maya-maya tumayo siya. Nagpaalam sa kasama niya. Naglakad patungo sa direksyon ng restroom. Saglit na lumingon at pasimpleng sumenyas sa akin. Lihim akong napangiti. Naughty boy. Tumayo ako at sinundan siya.

Pagpasok ko ng restroom, nasa harap siya ng salamin.

Nagtama ang aming mga mata sa reflection namin. Sabay kaming napangiti.

“Hi. Ako si Nico,” ang pakilala niya.

“Ako si Aris,” ang pakilala ko rin.

Nagkamay kami. Ang lambot ng kamay niya at ang firm ng grip.

“Papunta kayo ng Manila?” ang tanong ko.

“Pauwi ng probinsya. Isinama lang ako ng friend ko,” ang sagot niya.

“Yung kasama mo?”

“Yup.”

Tumingin ako sa kanya na parang nagtatanong.

“Ok, he’s my daddy. My lover,” ang pag-amin niya.

Sabi ko na nga ba.

Nagtungo ako sa urinal. Tumabi siya sa akin. Ibinaba niya ang kanyang zipper. At walang pag-aalinlangang ipinakita niya sa akin si Junior.

Oh-my-gosh!

Ang gwapo at ang lusog ni Junior!

Para akong lalagnatin. Biglang bumilis ang heartbeat ko.

He was smiling at me habang nakamulagat ako sa ipinagmamalaki niya. It was exceptionally beautiful!

Kinuha niya ang kamay ko upang ipahawak ito. I was weak with excitement kaya nagpaubaya ako.

“Nico!!!”

Bigla ang dagundong ng boses na iyon sa labas ng restroom.

He zipped up immediately.

Bumungad ang daddy niya. “Bakit ang tagal mong umihi? Gagabihin tayo sa daan!” Sumulyap sa akin si daddy. Ewan ko kung guilty lang ako, pero pakiramdam ko, ang talim ng tingin niya sa akin. Dedma lang ako.

Bago tuluyang lumabas ng restroom, isang makahulugang tingin ang ipinukol sa akin ni Nico. I just smiled weakly.

Paglabas ko ng restroom, nakita ko siyang nakasakay na sa kotse na minamaniobra ni daddy pabalik sa highway. Ang ganda ng kotse. Pangmayaman.

Goodbye, Nico. See you in my dreams.

Hindi ko man lang nakuha ang kanyang number.

Witching Hours: Postscript

After reading my “Witching Hours” post, AC called me.

“Friend, may kailangan kang malaman. Tungkol kay MD.”

My attention was grabbed immediately. “What about him?”

And he went on to confess…

Nang gabing iyon, bago kami nagkatagpo ni MD, may nangyari na sa kanila ni AC.

They have shared a few kisses but AC, being loyal to his boyfriend, immediately detached from MD and told him he is taken.

MD pursued. Sinundan pa siya sa restroom. He was trying to grope AC but my friend was firm na hindi pwede.

It was AC that MD was after. Ginamit lang ako ni MD para mapalapit siya kay AC.

AC told me na panay ang eye contact sa kanya ni MD habang nagbe-breakfast kami kaya panay din ang iwas niya ng tingin. Bagay na hindi ko napansin maybe because I was so blinded by my fascination for MD.

The kisses, the hugs MD gave me were only for show. Ipinapakita niya lang siguro kay AC, how sweet he can be.

AC did not want to burst my bubble at that time kaya hindi niya kaagad sinabi sa akin. Iniisip niya rin na baka naman totoo ang mga ipinapakita sa akin ni MD at nabaling na ang pagtingin nito sa akin. Gustung-gusto na rin kasi ni AC na magka-boyfriend na uli ako.

Pero iba pala talaga ang intentions ni MD.

“Friend, I don’t want to hurt you but you have to know. Para hindi ka nagtataka at nagtatanong what really went wrong. Walang mali sa’yo. Siya ang mali para sa’yo.”

Truth hurts.

Being used is something I cannot get used to.

Witching Hours

At dahil naubusan ng Strong Ice sa Silya, Red Horse ang ininom ko. We sang a few songs sa videoke habang umiinom. Sa sobrang enjoy sa kantahan at kwentuhan, napadami ang inom ko. At dahil Red Horse, sobrang lakas ng naging tama ko. Masarap sa pakiramdam, para akong lumulutang.

Lalong na-enhance ang aking happy mood pagpasok namin sa Bed. The party was in full swing. I immediately got caught in the whirl of things. I had a brush with two cuties, one after the other. The usual dancing, flirting and kissing.

Then I met RN. He is 5’11 and he has an innocent face. Attracted kaagad ako sa kanya. Nagkatinginan muna kami at nagkangitian. We moved closer to each other and then we started dancing. We held each other and we were both smiling.

We kissed. Sa sobrang tangkad niya, kinailangan kong tumingkayad (I am only 5’9) to meet his lips. It was so nice and sweet, almost romantic. We stayed together half of the evening.

Then I lost him. I went to the restroom. He promised to wait for me pero pagbalik ko, wala na siya. Baka niyaya na ng mga kasama niyang umuwi. Baka sumama na sa iba. Hinanap ko siya, pero hindi ko na nakita. Hindi man lang kami nakapag-exchange numbers. Oh, well… I am getting used to this.

I decided to rejoin my friends. Papunta sa kinaroroonan nila, I was stopped by a group of tall chinese-looking guys na tipong mga basketbolista. (What’s with this night? Ang tatangkad ng mga tao!) They were sipping blue frog from a pitcher and they were offering me to drink. I was refusing but they were insisting. Inakbayan pa nila ako. Pinagbigyan ko sila, I took a short sip. They wanted me to drink some more and to dance with them. I realized they were all drunk. I said thank you sabay kawala sa mga akbay nila. Lumayo kaagad ako. Ayokong ma-gangbang noh!

I took refuge in the company of my friends. We danced to our favorite music na magkakasunod na pinatugtog. Then I noticed him, nagsasayaw rin sa aming likuran.

He was chinese-looking (na naman?) pero hindi sobrang tangkad (magka-height lang kami). Mag-isa lang siya. At dahil ako ang pinakamalapit sa kanya, hinarap ko siya. Ngumiti ako. Ngumiti siya. At nagsayaw kami na magka-partner.

MD ang pangalan niya. He has bee-stung lips and gym-toned arms and chest. When he wrapped his arms around me, I felt so protected. When he kissed me, it was like savoring a luscious fruit. We did other naughty things while we were dancing. I was so warmed up nang magyaya siyang umakyat sa ledge.

It was like bringing ourselves to the next level. There, we continued to dance and hug and kiss na parang kami lang ang tao sa mundo. Masyado kaming naging absorbed sa isa’t isa, nakalimutan namin ang oras. We did not even notice na nabawasan na ang tao sa ledge at kami na lang and two other pairs ang nagsasayaw.

Manipis na rin ang tao sa dancefloor kasi nag-uumaga na pala. Nagyaya nang lumabas ang mga friends ko. I invited MD to join us for breakfast. He said ok.

We went to Silya and ordered breakfast. I introduced MD to my friends. I could tell they liked him. Ang mga friends ko, kapag ayaw nila sa ipinapakilala ko, tahimik lang sila. Pero kay MD, kausap sila nang kausap, tanong sila nang tanong. They kept on looking at me with approval in their eyes. I was just smiling.

MD was extra sweet sa akin during breakfast. He was stealing kisses. Panay ang akbay at yakap niya sa akin. Panay din ang holding hands namin. Kulang na lang, magsubuan kami ng pagkain. “Oh my gosh,” ang sabi ko sa sarili. “Is he the one?”

Sa sobrang aliw ng mga friends ko, piniktyuran nila kami. Sa bawat click ng camera, MD would hold me close to him at ididikit niya ang ulo o mukha niya sa akin. Ang sweet, para kaming lovers. Kilig na kilig at botong-boto ang mga friends ko. They even randomly planned an outing in Tagaytay next week at hindi raw pwedeng mawala si MD kasi partner-partner daw dapat. “Sure. Just let me know,” was MD’s answer. Kaagad niyang itinayp ang number niya sa celfone ko. At miniscol ko siya.

After breakfast, naglakad kami sa Nakpil patungong Taft para kumuha ng taxi. Ako, si MD at ang bestfriend kong si AC. Nauna na ang iba naming friends. Habang naglalakad kami, nakaakbay sa akin si MD. May dumaang taxi. Pinara niya. At bago sumakay, niyakap niya ako at hinalikan sa lips -- for manong driver to see! Medyo nagulat ako, ganundin si AC. But I was very happy.

“Siya na yata talaga,” ang nasabi ko sa sarili habang tinatanaw ko ang papalayong taksi.

AC and I decided to hang around for a while. We just needed to process the MD experience before we finally go home.

Sunod-sunod ang text na natanggap ko mula sa mga friends.

Finally you found him! Am so happy for you, friend.

You look good together.

Siya na ang matagal mong hinihintay. Make it work.

Nangiti ako sa support at encouragement nila.

Maya-maya, a text from MD. Excited akong binasa ito, line by line. My heart was beating fast.

Aris, I am so happy I have met you.
Thank you for a very memorable evening.
I hope we can really be good friends. =)

Hu-wat??? Ano daw?

I showed AC the text message.

“Good friends?” Napatingin sa akin si AC. Nagtataka… nagtatanong.

May kasunod pa ang text.

I am sorry. I did not mean to lead you on.

“What the fuck…?” Halos sabay pa kaming napamura ni AC.

Matagal bago ko nagawang mag-reply.

Sure. No prob.

Oh, well… I am getting used to this.