Saturday, August 24, 2013

Kahit Sandali

“Hi. Musta?”

Surprised ako sa text mo. Lumukso ang puso ko. It has been ages since I last heard from you.

Kahit nasa gitna ako ng sobrang ka-busy-han, nag-reply ako: “Buti. May exhibit ako ngayon.”

The last time I participated in an exhibit, you attended. Kaka-break lang natin noon pero dumating ka. Mas na-surprise ako noon.

Ikaw: Bakit di mo ako inimbita?

Ako: Baka kasi di ka pumunta.

Ikaw: Siyempre, pupunta ako kung invited mo.

Ako: Talaga?

Ikaw: Akala ko nasa house ka.

Ako: Why?

Ikaw: Am here near your house. Sunduin sana kita. Coffee tayo.

Huh? Bakit? Antagal-tagal na nating wala. May jowa ka na. Antagal-tagal mo na ring walang paramdam. Nakalimutan na kita. Tapos, heto ka na naman.

Ikaw: What time ka uwi?

Ako: Mga 10pm siguro.

Ikaw: Text me. Maybe we can still meet.

Why oh why? Kailangan pa ba talaga? Kahit isipin ko man na friends na lang tayo at wala nang ibang kahulugan ang mga ganitong pagkikita, heto, bumabalik na naman sa akin ang ating nakaraan. Ikaw talaga, bakit parang hindi mo magawang tuluyan na akong iwanan at pabayaan? Mahirap ito para sa akin, alam mo ba, kasi parang pinag-iisip mo ako… pinapaasa mo ako… na may pag-asa pa rin tayong magpatuloy na dalawa.

Pero kapag ganito, nakakadama rin ako ng excitement. Excited ako na andyan ka na naman at gusto mo akong makita. Sa totoo lang, gusto rin kitang makita… makausap… makumusta. Pero kadalasan kapag ganito, pagkatapos nating magkita, nalulungkot lang ako. Kaya as much as possible, ayaw ko na sana ng ganito.

Ewan ko ba, what’s with you. Bakit kaya kahit nakakalimutan na kita… kapag nagparamdam ka, balik na naman ang feelings ko sa’yo na parang hindi nawala. Isang text mo lang parang napindot na naman ang switch ng puso ko at muling magsisindi ang pagmamahal ko sa’yo.

Siguro dahil iba ka at iba ang naging pagmamahal ko sa’yo. Kahit sinaktan mo ako noon, naroroon pa rin, hindi nawawala ang pagtatangi ko sa’yo. Siguro dahil din sa mga maliliit na bagay na patuloy mo pa ring ginagawa para sa akin na nagpapakitang mahalaga pa rin ako sa’yo… na naaalala mo pa rin ako… na ayaw mong maputol ang ating connection… na gusto mo pa rin akong i-keep sa buhay mo… kahit bilang isang kaibigan na lang. Katulad ngayon, nagparamdam ka na naman… nangungumusta… nag-iimbita after a long, long time na wala akong balita sa’yo.

Pero mahirap sa akin ito. Minsan nga, pakiramdam ko, parang pinaglalaruan mo lang ako. Magkikita tayo… mag-uusap… mag-e-enjoy ako sa company mo. Tapos, balik ka uli sa jowa mo. Malulungkot ako at mami-miss kita.

Effort na naman ang gagawin kong paglimot sa’yo. And back to square one ako.

Ewan ko ba sa sarili ko, parang hindi na ako natuto. Makailang beses nang nangyari ito pero parang wala akong kadala-dala. Kahit alam kong masasaktan ako pagkatapos, sige pa rin ako.

Katulad ngayon, pagdating ko, tinext kaagad kita: “Home na.” kahit kaninang nasa sasakyan ako, paulit-ulit kong sinasabi sa aking sarili na “No. No. No.”

“Will pick you up. Wait lang po,” sagot mo.

Nakapagpalit na ako ng damit. Nakapag-ayos na. At naghihintay sa’yo, excited na makita kang muli.

Sabado ngayon. Who knows, baka after coffee, yayain mo ako sa Malate. Kahit hindi ako dapat magpuyat ngayong gabi, sasama ako sa’yo sa Bed.

Gusto kong magsayaw tayo katulad ng dati.

I just want to hold you close to me.

Kahit sandali.


=== 

A repost. Originally published as MULI in 2008.

2 comments:

Anonymous said...

Hi aris,
Sana ay mapagpayuhan mko sa aking dinaramdam ngayon. Galing ako sa isang matagal na relasyon, at kasalukuyan naghihilom ang sugat ng nakaraan hangang sa may makilala ako na isa din galing ka break-up. Sinabihan nya ko ng i like you, pero minsan hindi ko maramdaman, lalo na sa txt ayaw nya ng palatxt ayaw nya na sunod sunod nasanay daw kase sya na isang txt lang okay na. Kase sya din daw ganun. Iniisip ko nga kung like mo isang tao palagi mo sya iisipin at immsge tama dba? Hindi padaw sya handa makipagrelasyon at ako din naman, gusto ko lang naman na kung ano sinabi nya na he like me maramdaman ko man lang yun. Kase pakiramdam ko muka nako tanga na naghahabol. Ayoko na kase umasa, gusto ko na sya iwasan sa totoo lang. Sinasabihan nya pako na irereto nya ko sa iba kaya lalo ako naguluhan sa kanya. Kailangan ko naba sya kalimutan muna at magpakita nalang ako kapag wala na yung feelings ko sa kanya. Although mabait naman sya at sinabi nyang ayaw nya na iwasan ko sya kaso yun lang ang naiisip kong paraan para mawala yung feelings ko. Yung hindi ko na sya muna makita. Hangang sa kapag okay nako, yung kaya ko na makipagkita na frends nalang talaga kami. Mejo may sakit sa puso moment kase kapag naiisip ko na nakaonline naman sya at hindi nagmmsge. Nagawa ko na kase yun madalas sa iba. Kaya iniisip kong ganun din sya. Please aris kailangan ko ang payo mo... Itutuloy ko paba kabaliwan ko?

Aris said...

@anonymous: sasagutin kita sa pamamagitan ng isang post. paki-abangan na lang. :)